La Universidad de Miami dedica una serie de conferencias a la cultura cubana

Miami | 

“El cubano se resiste a homenajear la tristeza”, aseguró el pianista y compositor Gonzalo Rubalcaba en la última edición de los Cane Talks celebrada este jueves en la Universidad de Miami (UM) y que tuvo como objetivo dar a conocer el patrimonio cultural de Cuba y su relevancia para el resto del mundo, gracias a tres ponentes de origen cubano.

Los Cane Talks, inspiradas en los conocidos Ted Talks, son presentaciones de diez minutos y pensadas para que destacadas personalidades compartan sus experiencias. Inspiradoras y humanas, las intervenciones buscan motivar a la comunidad sobre una amplia variedad de temas.

Michelle González Maldonado, profesora de estudios religiosos, contó durante su conferencia Ocultando a la Virgen María el momento en que su abuela llegó de la Isla y “trajo una imagen de la Virgen de la Caridad del Cobre”, una historia familiar que le permitió explicar el sincretismo entre la representación católica de la Patrona de Cuba y la orisha Oshún.

“La Ermita de la Caridad es el epicentro de la identidad cubana en Miami”, aseguró González Maldonado. “La Caridad [llamada popularmente Cachita] nos enseña sobre el poder de los símbolos religiosos, porque cuando nos enfrentamos a la persecución buscamos maneras para salvar nuestras creencias”.

“Las charlas nos hacen entender a Cuba a través de diferentes disciplinas”, insistió el presidente de la UM, Julio Frenk

La académica Lillian Manzor, profesora asociada del Departamento de Lenguas Modernas, expuso el potencial del teatro como una “cultura de la reconciliación” entre los residentes en Cuba y los emigrados. La profesora detalló la importancia del Archivo Digital de Teatro Cubano (ADTC), un repositorio de materiales para estudiar la escena de la Isla.

Jacqueline Menéndez, una de las organizadoras de las charlas, contó a 14ymedio que esperan completar las cien presentaciones antes de que se celebre el centenario de la Universidad de Miami (UM) en 2025. En esta oportunidad se eligió el lema “Improvisación, belleza y resiliencia”.

“Las charlas nos hacen entender a Cuba a través de diferentes disciplinas”, insistió el presidente de la UM, Julio Frenk, en sus palabras de presentación. “La universidad se fundó para ser un puente geográfico y disciplinario” y “Cuba es un país muy importante para este centro”, puntualizó.

“El primer acuerdo que esta universidad firmó con alguna otra casa de altos estudios fue justamente con la Universidad de La Habana”, recordó el rector. “Queremos rescatar la herencia cubanoamericana y tenemos los archivos sobre Cuba más vastos fuera de la Isla”.

El ganador de varios premios Grammy Latino, Gonzalo Rubalcaba, intervino como tercer ponente de la tarde desarrollando una charla titulada La música en mí. El maestro evocó su infancia y recordó que nació “en Cayo Hueso, Centro Habana, un lugar lleno de contrastes y de vida”, y al que catalogó como “un barrio muy musical”

El pianista salió de Cuba a finales de 1990 y se radicó durante seis años en República Dominicana

“La música me ha abierto muchos caminos, me enseñó a observar más que a mirar”, dijo el artista. Sobre el escenario de la UM, Rubalcaba interpretó la pieza El Cadete constitucional, compuesta por su abuelo, y respondió a preguntas del público.

“En mi casa el piano estaba ubicado en la ventana que daba hacia la calle y era difícil concentrarse escuchando las peleas de los vecinos y los comentarios en desacuerdo con el sistema”. Con ironía, el músico evocó los momentos en que “un señor con algunos tragos pedía que le tocara un bolero” aunque él trataba de “practicar una obra de Mozart”.

El pianista salió de Cuba a finales de 1990 y se radicó durante seis años en República Dominicana. Hace más de dos décadas se trasladó a Estados Unidos donde ha creado una relación con profesionales de la música norteamericana.

De sus años en la Isla recuerda que “la gente en medio de todos esos problemas necesitaba reír” y agrega que quiere pensar que esa búsqueda de la felicidad es “una necesidad que tiene todo ser humano”.

Anna Maria Jopek, Gonzalo Rubalcaba – Twe Usta Klamia

“Minione” reached GOLD status and awards were presented to the musicians during 2nd concert in Warsaw on 28th of March 2017.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Minione” reached GOLD status and awards were handed out to the musicians during 2nd concert in Warsaw on 28th of March 2017.

The award was a great surprise for Gonzalo Rubalcaba, Armando Gola and Ernesto Simpson. At the end of a song Anna fluently went from singing to improvising to the surprise of the musicians. She switched to Polish and told the audience that Gonzalo and the musicians were not aware of the surprise they were about to receive.  The audience applauded while the musicians were astonished as they did not know what was going on. Finally, with the last sounds of Anna’s voice the board members of Universal Music Poland brought out the gold and awarded the gold records on stage. Gonzalo is eternally thankful and feels so blessed to have been part of this production. Gracias to Anna, Armando and Ernesto and to Universal Music Poland as well as to the touring staff that took such wonderful care of us. Also, thanks to Bosendorfer for providing a wonderful piano for the entire tour.

 

Wonderful Artwork of our concert in San Antonio by Norma Jean Moore

 

Gonzalo Rubalcaba Quartet live in San Antonio by Norma Jean Moore.

 

Disk Union Japan … Still Selling Discs ….Domo arigato gozaimasu!

Gonzalo Rubalcaba & Pedrito Martinez Performing Oshun

by CHIPBOAZ on MARCH 21, 2017

Coming from a performance background with Afro-Cuban dance music, the world of folkloric music has always seemed distant and intriguing. It’s been something that I loved hearing, but never quite understood on more than an academic level. I could appreciate it and sometimes even play pieces of it; that never quite seemed like enough. The reality is that there’s a difference between that surface connection and fully embracing something. That honest connection requires folkloric music to be a regular and enduring part of a musician’s life.

Today’s video puts Afro-Cuban Santería front and center in a jazz context, championed by two incredible Cuban musicians – pianist Gonzalo Rubalcaba and percussionist Pedrito Martinez. Both of these musicians have spent vast amounts of time hearing, playing, and processing music from the Santería religion. As a result, there’s a “second nature” quality about the music that finds it’s way into their performance. Placing it in a jazz context doesn’t feel forced, but rather a natural extension of the music that has surrounded them throughout their lives. This performance finds them arranging music for Oshun and taking plenty of time to improvise around the context. It’s an engaging performance with some cool video footage that shows these two worlds coming together around Rubalcaba and Martinez.

JazzWise Magazine – Gonzalo Rubalcaba and Mark Dresser suitably masterful at Umea’s Swedish summit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

– Kevin Le Gendre
– Photo by Melina-Hägglund

…..Among the other big names on the bill the pick of the bunch is the outstanding Cuban pianist Gonzalo Rubalcaba (pictured top) whose American quartet, bolstered by the presence of New York-based British alto saxophonist Will Vinson is imperious, playing a Charlie Haden tribute that captures the particular quality of soulful, shadowy lament that pervaded much of the music of the late American (and former Rubalcaba collaborator). The pianist’s sound, created both by his articulation and masterful manipulation of pedals, bewitches at times, as does his ornate phrasing and interaction with a fine rhythm section anchored by drummer Jeff Ballard and bassist Matt Brewer.

SF Jazz Center Miner Auditorium May 25-28

Gonzalo Rubalcaba Küba`nın yetiştirdiği en iyi piyanistlerden…

Gonzalo Rubalcaba Küba`nın yetiştirdiği en iyi piyanistlerden... Sevin Okyay Fotograflar: Arşivden Yayın Tarihi: 15 03 2017 Yorumunuzu Ekleyin Bu içerik 1238 defa gösterildi.

Gonzalo Rubalcaba İş Sanat`ta otuz yıllık dostu ve hamisi Charlie Haden anısına çalacak. Cuma akşamı (17 Mart) İş Sanat sahnesinde dinleyeceğimiz Gonzalo Rubalcaba, günümüzün en iyi caz piyanistlerinden biri, ama aynı zamanda kendi kültürünün de sağlam bir temsilcisi. Küba ve Amerika caz geleneğini bir arada dokudu ve taze, modern bir bütün haline getirdi. Piyanist daha önce de buralara geldi. Hatta Chick Corea ile bir konserini çok iyi hatırlıyorum. Corea, gerçek bir usta olan Rubalcaba’ya biraz “genç bir arkadaşımız” muamelesi etmişti, hatta ben dayanamayıp saçını okşayacak diye korkmuştum. * * * Oysa Ganzalo Rubalcaba etkilendiği çeşit çeşit müziği kendi müzik mirasının filtresinden geçiren, şaşırtıcı tekniğe sahip bir usta piyanist. Bir Palme d’Or, dört Grammy ödülü olan, on beş kez Grammy adayı Rubalcaba, 1990’da Haden ve Paul Motian’la Montreaux Caz Festivali’nde verdikleri konserin ardından dünya çapında bir sanatçı olmuştu. Cuma akşamı İş Bankası Kültür Merkezi’nde sahneye çıkacak olan Rubalcaba, 2014’te hepimizi bırakıp giden hamisi ve otuz yıllık dostu Charlie Haden’ın anısına çalacak.  Çünkü müzik insanlığın ruhudur ve o ruh asla ölmez Gonzalo Rubalcaba 1963 yılında, devrim sonrası Havana’da müzisyen bir ailenin oğullarından biri olarak doğdu. Ailesi ülkenin sanat geçmişindeki geleneklere sahip çıkma özenini ona da aşılamıştı. Gonzalo çocukluğunda Küba müzik mirasını benimsedi. Bunda 2015 yılında ölene kadar aktif müzik yapan babası piyanist Guillermo Rubalcaba’nın, biri piyanist diğeri basçı olan iki erkek kardeşinin rolü vardı. Bir de eve sık sık konuk olan dönemin meşhur müzisyenlerinin: Frank Emilio, Peruchin, Felipe Dulzaides gibi. 1940’lı yıllar ile 70’ler arasında bir yandan da Amerikalı caz üstatlarının zor bulunan kıymetli kayıtlarını toplarlardı: Thelonius Monk, Bud Powell, Oscar Peterson gibi piyanistlerin mesela. Gonzalo yalnızca piyanistleri değil Charlie Parker, Dizzy Gillespie ve Art Blakey gibi Amerikalı cazcıları da çok severdi. Oysa başlangıçta davul çalmayı severdi, hatta eğitiminin başlangıcında hem piyano, hem de davul çalışmıştı. Resmi eğitimi ise başlarda tamamen klasik eğitimdi. Dokuz yaşında Manuel Saumell Konservatuarı’nda eğitimine başladı. Sonraları esas enstrümanı olarak piyanoyu seçti 1983’te, yirmi yaşındayken. Havana Güzel Sanatlar Enstitüsü’nden müzik kompozisyonu dalında mezun oldu. Evet, aslında ona piyanist/besteci dememiz gerekir. * * * O sırada artık Havana’da kulüplerde ve müzikhollerde çalıyordu1980’de Orquesta Aragon ile Afrika ve Fransa turnesine çıktı. 1985’te ise Kuzey Denizi ve Berlin Festivallerine kendi grubu Grupo Projecto ile katıldı. 1980’lerin başı ve ortasında onun ilk kayıtlarını yapan Havana’daki Egrem Stüdyoları oldu. İlk albümleri Inicio (piyano soloları) ve Concierto Negro bugün de bulunabiliyor. * * * 1986’da tesadüfen Charlie Haden ile tanışınca yolu açıldı. Haden Bule Note’un başkanı Bruce Lundvall’ın dikkatini Gonzalo’ya çekti. Sonuçta 14 CD ortaya çıktı. Montreux Caz Festivali’nde onun kaderini değiştiren konserdeki grup arkadaşları Charlie Haden ve Paul Motian’dı, yani eski Bill Evans Trio’nun eski üyeleri. * * * O sırada Grammy’ler de gelmeye başlamıştı. Gonzalo Rubalcaba, caz âleminin pek çok ustasıyla birlikte çalıştı. Bugün de çalışmaya devam ediyor. Daha doğrusu artık bir üstat ve başkaları onunla çalışıyor. Artık 2010 yılında kurduğu şirketi SPassion LLV için albüm yapıyor. * * * Sakin bir adam, ama bu kendisine müdahale ettireceği anlamına gelmiyor. “Dengeli olmaya çalışıyorum,” diyor. İstediği kararları verip, özgür olmak için ülkesini terk ettikten sonra ülkesi hakkında suçlamalarda bulunmaması bir ara protestolara, saldırılara yol açmıştı. Miami’ye yerleşmiş fanatik Küba aleyhtarları Castro’yu yerin dibine batırmadığı için, diğerleri de “Ben Komünistim,” demediği için Rubalcaba ile epeyce uğraştılar. Aldırmadı, politik olmaktansa müzikal olmayı tercih etti. Küçüklüğünden beri hasta olduğunu ve çok iyi hastanelerde, çok iyi doktorlar tarafından tedavi edildiğini hatırlıyordu. “Ülkende neler olduğunu bilmelisin. İçinde hep o milliyetçilik de olmalı. Anlatamasan da hissettiğin bir şeydir çünkü. Renkler, sesler, ışık anlayışın, ritm anlayışın, yürümen ve konuşman, kısacası yaşaman seni farklı biri kılar. Ben müziğe hep bildiğim ve hissettiğim her şeyi fırlatabileceğim bir yer gözüyle baktım.” * * * Gonzalı Rubalcaba Küba’da doğdu, sonra A.B.D.’ye gitti ama, yerleştiği memleketten ziyade müziğin insanı oldu hep. ”Farklı üsluplar edinmek, diller konuşmak, Latin Amerikalı müzisyenlerin tipik bir özelliğidir. Söz konusu olan sadece Kübalılar değil. Astor Piazzolla mesleğini geliştirmek için Arjantin’den ayrıldı, Paris’e yerleşti. Geri döndüğünde eleştirildi, çünkü kimse tango ile neler yaptığını anlamıyordu. Ama bugün duyduğumuz tango, yüzde 100 Astor Piazzolla’dır.” Sevin Okyay Cazkolik.com / 15 Mart 2017, Çarşamba

“Jazz”lı Gündem Konserin Ardından | Burak Sülünbaz Yazdı: Gonzalo Rubalcaba`nın Charlie Haden anısına konserinden notlar ve izlenimler yayında..

“Jazz”lı Gündem  Konserin Ardından | Burak Sülünbaz Yazdı: Gonzalo Rubalcaba`nın Charlie Haden anısına konserinden notlar ve izlenimler yayında. Bu içerik 1130 defa okunmuştur. Birlikte otuz yıl geçirdiğiniz eski dostun ardından neler söylersiniz? Sohbetlerinizi notalara nasıl dökersiniz? Müzisyenler, sanatçılar, oyuncular aşklarını, dostluklarını ve hayatlarının her dakikasını yıllarca sürüyormuş gibi tutkuyla yaşıyor. Duygu yoğunluklarıyla yazılmış ağıtlar canlı icra edildiğinde görsel ve işitsel ziyafete dönüşebiliyor. Bahsi geçen dostlar Charlie Haden ve yakın dostu Gonzalo Rubalcaba olunca müzikseverler için ömürlük bir konser deneyimi armağan oluyor. * * * Kübalı zarif müzisyen Rubalcaba özenli saç traşı, kemik çerçeve gözlükleri, pırıl pırıl gömleği, parlak rugan ayakkabılarıyla İş Sanat sahnesinde piyano başına oturduğunda akışkan cümleler silsilesi start aldı. Eğilip bükülmeden, rol kesmeden, zarif tuşesiyle tadı damağımızda kalan bir performans gerçekleştirdi. Olağanüstü hızla klavyeyi kateden elleri havada bir saniye asılı kalıyor, seslerin dağılmasına müsade ediyordu. Birlikte çaldığı ekip muhteşem isimlerden oluşuyordu. Saksafonda Will Vinston, basta geçen hafta Dhafer Youssef’la izlediğimiz Matt Brewer ve davulda Jeff Ballard vardı.   Tertemiz, gümbür gümbür bir konser izledik. Cuban & American kesişim kümesinde iki saat özgün ve özgürdü. Yükselişler vardı ama gösterişler yoktu. Parmakları Küba purosu kokan Rubalcaba ellerini piyanoda gezdirdikçe kulaklarımız Charlie Haden’ın sert ahşap tonunu özledi. Matt Brewer o tonu bize tonu tam olarak hissettiremese de görevini harfiyen yerine getirdi. Haden’ı anarken ben daha babayani bir basçıyı tercih ederdim şahsen üstelik Brewer`ın ekibe çok iyi uyum sağladığını söyleyemem. Will Vinston mütevazi çalışı ve eserlerin omurgasını dengeli doğaçlamalarıyla inşa eden icrasıyla sahnede pırıl pırıl parlamaktaydı. * * * Gelelim davulda Jeff Ballard’a… Bu konuda duygularımı tüm çıplaklığıyla dışa vurmaktan çekinmeyeceğim. Ballard’a Brad Mehldau Trio’yla dinlediğim ilk andan itibaren hayranım. Eşlik ettiği müzisyenleri konserlerde koşulsuz dinleyişi, kimi zaman dirhemle ses verişi, kimi zaman bedenini davula enerji olarak aktarışından, eksiksiz ritim ve zamanlamasından, göz dolduran dinamizminden hep etkilenmişimdir. Rubalcaba ve diğer müzisyenlerle tarifsiz bir uyum yakaladı ve salondan büyük alkış aldı. Konser Pat Metheny’den seçtikleri parça dışında Rubalcaba’nın 2015 tarihli Charlie albümünden oluşuyordu. Ağır aksak değil ateşleyici bir performanstı. Performans sonrası tebrik için kulise yöneldim. İlk olarak defalarca çok farklı salonlarda dahi izlediğim haldebir türlü  tanışma fırsatı bulamadığım Jeff Ballard’la selamlaştım. Yüzüme baktığında “Seni bir yerlerden tanıyorum adamım” dedi. Cazkolik’in ünü uzaklara gitmiş olabilir mi? Elinde cep telefonu iki buçuk yaşındaki oğluyla görüntülü konuşuyordu. Kamerayı bana doğru çevirip eşine ve oğluna merhaba dememi istedi. Elimde Lionel Loueke ve Miguel Zenon’la kaydettikleri Times Tales albümü vardı. Eşine gösterip “bu adam neler bulmuş, inanabiliyor musun?” dedi. Yeni projelerinden sohbet ettik. Kevin Hays ve Lionel Loueke’nin yer alacağı bir proje ve Okeh firmasından yayınlanacak trio albümünün devamı niteliğinde Miguel Zenon’un kendi projesine yoğunlaştığı için katılamayacağı bir trio albümünün hazırlıkları içinde olduğundan bahsetti. İlgim onu çok mutlu etmişti. Benimse uzun süredir takip ettiğim ve çok sevdiğim bir davulcunun sıcak sohbeti hatıralarıma mutlulukla kazınmıştı. Birlikte kulise doğru görüntülü görüşmeye devam ederek yürüdük. Albüm imzalatmak için kulis kapısına gelen bir avuç tutkulu müziksever Rubalcaba’yla koyu sohbete dalmışlardı. Fazla zamanını almadan tebrik ettim ve bir dahaki konserde buluşmak için sözleştik. İş Sanat’ta bu sene istediğimiz sıklıkta konser izleyemedik ama beklediğimize sonuna kadar değdi. Bu konser benim unutulmazlarım arasına girdi.

Burak Sülünbaz twitter.com/buraksulunbaz buraksulunbaz@cazkolik.com Cazkolik.com / 21 Mart 2017

Bu makale http://www.cazkolik.com/JazzliGundem/106079 adresinden alınmıştır.

Return top