ในปี 1960 นี้งดงามเกาะสวรรค์พบว่าตัวเองอยู่บนเส้นความผิดของการต่อสู้ทางอุดมการณ์ของสัดส่วน Titanic แผ่นดินไหว ทั้งสองข้างยืนชนะที่เรียกว่าน่ากลัวของสงครามด้วยอาวุธสงสัยทศวรรษเก่าและอาวุธ fangled ใหม่ที่มีความสามารถทางไมโครเวฟที่อาศัยอยู่ทั้งหมดของโลกในเวลาสั้น ๆ ไม่กี่ เลวร้ายยิ่งไกลแต่ละด้านเก็บงำเป้าหมายของการยอมจำนนรวมแต่ละอื่น ๆ กำลังดูในแง่ขั้วโลกเช่นนั้นความหวังของการประนีประนอมที่ดูเหมือนน่าหัวเราะ ของหลักสูตรนี้ยืนออกก็ไม่เก่าหัวเราะ
ในขณะนี้การเคลื่อนไหวของท่วงทำนองและโพลี arythmic ทั่วโลกออกมาเล่นสายต่อไปที่ถูกดึงไปทั่วยุโรปและเอเชีย นี้การต่อสู้ที่เหมือนกันคือในเต็มแกว่งเมื่อจุลภาคในคิวบา โดยในช่วงต้นปี 1959 ที่นี่ในมุมมองธรรมดาเราดูการต่อสู้ระหว่างแบรนด์บาติสตาของระบบทุนนิยมและแบรนด์ฟิเดลของมาร์กซ์ เหตุการณ์ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นตามการสะกดสำหรับความสัมพันธ์ที่ US-คิวบา ฟิเดลอาจจะจบลงด้วยการบริหารทุจริตบาติสตา, แต่ในกระบวนการ ushered ในยุคของการเสียสละและการต่อสู้ทนไม่ได้ที่จะเป็นเป้าหมายหลักโดยชาวคิวบา
เมื่อเวลาผ่านไปเศรษฐกิจของคิวบาทรุดตัวลง สกุลเงินของเกาะไปจากการถูกในหุ้นต่างประเทศกับเงินดอลลาร์สหรัฐเพื่อเป็นค่าที่ค่อนข้าง และถึงแม้ว่าอัตราการรู้หนังสือของเกาะลุกขึ้นไปที่อยู่ใกล้กับ 100% ภายใต้การศึกษาการเคลื่อนไหวของฟิเดลและภาคสังคมอื่น ๆ เช่นการดูแลสุขภาพให้ที่ยากจนที่สุดของคิวบาระดับการเข้าถึงบางส่วนในท้ายที่สุดมันก็จะปรากฏขึ้นในสายตาของวัตถุประสงค์ที่การปฏิวัติเพียง แต่ทำหน้าที่ การค้าในรูปแบบเดียวไม่พอใจอีก ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะปรากฏก็คือ "สีดำและสีขาว"
เป็นที่น่าสนใจว่าที่ฟิเดลในขณะที่ระบบของผู้ประกันตนว่าคิวบาจะอ่าน (คำและโน้ตดนตรี) ก็ยังพยายามที่จะ จำกัด สิ่งคิวบาอ่าน (และได้ยิน) ในการเผชิญกับข้อ จำกัด เหล่านี้ แต่คิวบาเติบโตหิวสำหรับข้อมูล ห้ามอยู่กับข้อมูลที่เป็นเรื่องยากที่จะบังคับใช้ ในขณะที่คิวบาทุกคนมีการเข้าถึงการศึกษา, เกาะพัฒนาประชาชนที่ดีของคนมีการศึกษาสูงจากชั้นเรียนทั้งหมดของมันที่คาดคะเนสังคมเจ้าขุนมูลนาย
ปรากฏการณ์นี้ก็ไม่เคยเห็นได้ชัดกว่าในศิลปะที่ idiology, โดยวิธีการที่ยากที่จะกำหนด บางคนทำงานที่ได้รับอนุญาตในขณะที่คนอื่นไม่ได้รับอนุญาต ทั้งหมดของผลไม้เหล่านี้ไม่ได้รับอนุญาตหรือมิฉะนั้นก็จะช่วยสร้างแรงบันดาลใจที่ดีในคิวบากวีนักเขียนนักแสดงศิลปินและเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเวลาของเรา
